Białaczki to grupa chorób szpiku kostnego. W chorobach tych dochodzi do niekontrolowanego powstawania komórek które mają nieprawidłowy wygląd i upośledzoną funkcję. Komórki te zwane komórkami białaczkowymi z powodu swojego agresywnego wzrostu hamują produkcję prawidłowych komórek szpiku oraz upośledzają funkcję innych organów. Nazwę "białaczka" nadał Rudolf Virchof ( niemiecki patolog) oglądając krew chorego, która z powodu dużej liczby komórek białaczkowych była białawego koloru. Początkowo nie wiedział dlaczego tak się dzieje. U chorego na bialaczkę zaobserwował bialawego koloru szpik kostny ( normalnie powinien być czerwony). Wyciągnął prawidłowy wniosek, że choroba musi mieć swój początek w szpiku kostnym. Badania nad białaczkami postępowały równolegle z rozwojem przyrządów optycznych ( mikroskopu). Do dziś badanie pod mikroskopem krwi i szpiku kostnego stanowi podstawę do rozpoznania białaczek. Białaczki tradycyjnie dzielimy na ostre i przewlekłe. W ostrych białaczkach początek choroby jest dość szybki i burzliwy w przeciwieństwie do białaczek przewlekłych które często wykrywa się przypadkowo. Jakie objawy mogą sugerować ostrą białaczkę?
- gorączka, przedlużające się infekcje, osłabienie, szybka utrata masy ciała, bladość skóry, poty, powiększenie węzłów chłonnych, szybkie powiększenie się obwodu brzucha, wylewy krwi ( np. siniaki) bez ewidentnej przyczyny.
Początek choroby jest szybki- kilka tygodni a nawet kilka dni.
W białaczki przewlekłe rozwijają się powoli. Objawy takie jak: osłabienie, utrata masy ciała, bladość skóry występują w bardziej zaawansowanych stadiach. Jak widać objawy nawet ostrych białaczek nie są zbytnio charakterystyczne- początkowo mogą być traktowane jako zmęczenie, przepracowanie, przedłużająca się infekcja itp. Z tego powodu w razie najmniejszych wątpliwości co do przyczyny w/w objawów należy wykonać badanie morfologiczne krwi i ewentualnie inne bardziej specjalistyczne. Diagnozowaniem i leczeniem chorób krwi zajmuje się hematolog.
